sLovens

İnsanlarla uzun süre yaşayamıyorum. Sonsuzluğun payından bana biraz yalnızlık gerek.

Ölebilmeli

Denizlerin karanlığında yalnızlaşmalı
Bir adım geri çekilip gül dikenine batabilmeliydim
parmaklarımın arasından kayıp giderken geçmişim
Sokakta durup bağırmalıydım koşan hayallerime.

Ne yağan yağmur kaçabildi sıcaklığımdan
Ne de Güneşin sıcaklığı dövüşebildi soğuk esen bedenimle
Sevebilmeliydim kederimin arasından kaçarken seni
Yoksa ne zaman yakalayabilecektim ki şaraplanmış bitkinliğimi..

parmaklarım soğuk tutmuş artık şehrin gecesinde
Ayaklarım benliğimi taşıyamamış
Ruhum yalnızlığımı terketmiş masada dururken bir kaç kadeh şişesi.
hiç yarını gelmeyecek günlerinden birinde ölebilmeliydim gözümde bir kaç gözyaşı ile.

2 hafta önce with 0 not

Etiketli: #şiir

298
Her sabah uçuşa kalkıyor kanatlarımSilkelendikten sonra geceye geçmişe uçuveriyor hayallerimOysa masada yarım kalmış kahve ve sigaraTamamlanmış hayallerim var.

takipten neden çıkıyorsunuz amına koduklarım

4 hafta önce with 1 not

2
Fırtına olanlara rüzgar neylesin,Günü doğuranlara gece neylesin?Yüreği bir olanlar yürüyoruz zafere.Paylaştıkça çoğalan bu sevda bizim,Onur, namus, adalet, bu kavga bizim.